مقالات

رزین وینیل‌استر

رزین وینیل استر

در بررسی شیمی، این رزین از واکنش رزین اپوکسی و اسید های غیر اشباع اتیلنی حاصل می شود. رزین وینیل استر از نظر ساختار مولکولی شبیه به پلی‌استرها ترموست است، اما عمدتاً در محل عوامل واکنش‌پذیرشان متفاوتند و فقط در انتهای زنجیره‌های مولکولی دارای گروه‌های فعال هستند.

از آنجایی که تمام طول زنجیره مولکولی برای تحمل نیروهای وارده در دسترس است، این امر رزین های وینیل استر را انعطاف پذیرتر و در نتیجه مقاوم‌تر از پلی استرها می‌کند.

مولکول وینیل استر دارای گروه های استری کمتری است. این گروه‌های استر به تجزیه آب در اثر هیدرولیز حساس هستند، به این معنی که وینیل استرها نسبت به همتایان پلی استر خود مقاومت بهتری در برابر آب و بسیاری از مواد شیمیایی دیگر نشان می‌دهند و اغلب در کاربردهایی مانند خطوط لوله و مخازن ذخیره‌سازی مواد شیمیایی یافت می‌شوند.

شکل زیر ساختار شیمیایی ایده آل یک وینیل استر معمولی (پایه اپوکسی) را نشان می دهد. به موقعیت گروه های استر و مکان های واکنشی (C* = C*) در زنجیره مولکولی توجه کنید.

نمایش شماتیک زنجیره‌های مولکولی وینیل استر:

با کاهش تعداد گروه های استر در یک وینیل استر در مقایسه با پلی استر، رزین کمتر در معرض آسیب ناشی از هیدرولیز است. بنابراین گاهی اوقات از این ماده به عنوان یک مانع یا پوشش سطحی برای کامپوزیت پلی استری. که قرار است در آب غوطه ور شود، استفاده می شود، مانند بدنه قایق.

ساختار مولکولی پخته شده رزین نشان می­دهد که این ماده  نسبت به پلی استر سخت‌تر است.اگرچه برای دستیابی واقعی به این ویژگی ها، رزین معمولاً نیاز به دمای بالا دارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *